<>

Υπ’ αριθμ. 222 Ποιμαντορική Εγκύκλιος Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεοφίλου επί τη εορτή των Θεοφανείων.

Categories: Τελευταία νέα

Πρός

Τόν Ἱερό Κλῆρο, τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες

καί τόν Εὐλογημένο Λαό

τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

«Ὡς ἄνθρωπος ἐν ποταμῷ, ἦλθες Χριστέ Βασιλεῦ∙

καί δουλικόν Βάπτισμα λαβεῖν, σπεύδεις ἀγαθέ,

ὑπό τῶν τοῦ Προδρόμου χειρῶν,

διά τάς ἁμαρτίας ἡμῶν Φιλάνθρωπε
( Ἰδιόμελον Μεγ. Ἁγιασμοῦ)

Ἀγαπητοί Ἀδελφοί καί Πατέρες,

Εὐλογημένος ὁ νέος ένιαυτός τῆς χρηστότητος τοῦ Κυρίου!

Μᾶς μυσταγωγεῖ καί πάλι σήμερα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, τήν μεγάλη αὐτή ἡμέρα τῆς Δεσποτικῆς ἑορτῆς τῶν Θεοφανείων. Μᾶς ἀνοίγει διάπλατα τήν Ὡραία Πύλη γιά νά μᾶς κάνει θεατές τοῦ Μυστηρίου τῆς φανερώσεως τῆς Ἁγίας Τριάδος στά νερά τοῦ Ἰορδάνου: ὁ Υἱός βαπτίζεται, ὁ Πατήρ φανερώνει τήν υἱότητα τοῦ βαπτιζομένου Υἱοῦ καί τό Πνεῦμα τό Ἅγιον «ἐν εἴδει περιστερᾶς βεβαιώνει τοῦ λόγου τὸ ἀσφαλές».

Σήμερα ὁ Δεσπότης λαμβάνει τό Βάπτισμα ὑπό χειρός Προδρόμου γιά νά μᾶς δηλώσει τήν μυστική παρουσία τοῦ Θεοῦ μέσα μας κάθε φορά καί ἄρα τήν πνευματική μας ἀναγέννηση.

Σέ ἕνα ἀπό τά τροπάρια τοῦ ἰαμβικοῦ κανόνος πού ψάλλουμε στήν Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου, μᾶς παρουσιάζει τό ἐκπληκτικό θέαμα τῆς σημερινῆς ἡμέρας: «Ὅταν ἀνοίχθηκαν» μᾶς λέγει ὁ θεοφόρος Δαμασκηνός «οἱ λαμπρότατες πύλες τοῦ οὐρανοῦ, τότε ὁ μύστης τῶν οὐρανίων (ὁ Τίμιος Πρόδρομος) βλέπει νά ἔρχεται ἀπό τόν Πατέρα καί νά μένει στόν πανάχραντο Λόγο τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, πού παρουσιάστηκε μέ ἀκατανόητο τρόπο σάν περιστέρι καί φανερώνει στούς λαούς ὅτι ἦρθε γιά τόν Δεσπότη Χριστό».

Ἀνοίχθηκαν λοιπόν οἱ οὐρανοί, ἔγινε ἡ καταλλαγή τῶν οὐρανίων πρός τά ἀόρατα, χαροποιήθηκαν οἱ ἀγγελικές δυνάμεις, θεραπεύθηκαν τά ἐπίγεια τραύματα, συμφιλιώθηκαν τά ἐχθραίνοντα, ἀφοῦ ὁ βαπτιζόμενος Χριστός μᾶς ἄνοιξε τίς λαμπρότατες πύλες. Κατέβηκε τό Ἅγιο Πνεῦμα σάν περιστέρι καί ἡ φωνή τοῦ Πατρός διαδόθηκε παντοῦ καί ἀπό τότε ὑπάρχουν ἀνοικτές οἱ πύλες τοῦ οὐρανοῦ. Ποτέ ἄλλοτε τό Ἅγιον Πνεῦμα δέν ἐμφανίζεται μέ σχῆμα περιστερᾶς, παρά μόνο κατά τήν Βάπτιση τοῦ Μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.

Τό εἶδε ὁ Πρόδρομος. Τό εἴδαν οἱ εὐλαβέστεροι τῶν ἀνθρώπων ἐκεῖ, ὅπως μᾶς ἑρμηνεύει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος, γιά νά γίνει γνωστό ὅτι αὐτός ὁ Χριστός εἶναι ὁ Μεσσίας, ὁ Ἀπεσταλμένος τοῦ Οὐρανοῦ, ἡ Ἀλήθεια καί τό Φῶς. Γι’ αὐτό καί ἡ σημερινή ἑορτή ὀνομάζεται «Φῶτα».

Τό Φῶς λοιπόν, πού ἀνέτειλε στόν κόσμο, εἶναι ὁ Χριστός μας. «Φῶς μέγα», ὅπως τό προεῖπε ὁ προφήτης Ἡσαΐας. «Φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν», καθώς τό προφήτευσε ὁ Πρεσβύτης Συμεών. «Φῶς ἀληθινόν, ὅ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον», ὅπως τό ἔγραψε ὁ Εὐαγγελιστής  Ἰωάννης. «Φῶς τοῦ κόσμου», ὅπως χαρακτήρισε τόν ἑαυτό Του ὁ ἴδιος ὁ Κύριος.  Εἶναι τό ἄκτιστο καί ἄδυτο φῶς. Ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης. Τό «ἀπαύγασμα τῆς δόξης» τοῦ Πατρός. Εἶναι φῶς ὑπέρλαμπρο, πού καμιά σκιά δέν μπορεῖ νά ἐπισκιάσει καί τίποτε νά ἀμαυρώσει. Εἶναι, ὅπως ὁμολογοῦμε στό Σύμβολο τῆς Πίστεώς μας «Φῶς ἐκ Φωτός».

Ὡς φῶς ὁ Κύριος «ἔλαμψε τῷ κόσμῳ». Ἀνέτειλε πάνω στό  πρόσωπο τῆς γῆς. Φωτίζει τίς καρδιές τῶν ἄνθρώπων καί δίνει νόημα στή ζωή τους. Χωρίς τόν Χριστό παντοῦ βασιλεύει σκοτάδι∙ σκοτάδι πηχτό καί ἀνυπόφορο. Χωρίς τόν Χριστό ἡ γῆ μας μεταβάλλεται σέ κόλαση καί ἡ ζωή μας γίνεται κατάρα καί συμφορά. Ἔτσι δυστυχῶς γίνεται καί μέ πολλούς ἀπό ἐμᾶς. Ἀρνούμαστε εὔκολα τόν Χριστό. Τόν περιφρονοῦμε. Τόν διώχνουμε. Καί αἰτία εἶναι ἡ ἁμαρτωλή ζωή μας. Τά σκοτεινά μας ἔργα. Τά πάθη πού φωλιάζουν μέσα μας καί πού μᾶς ἐμποδίζουν νά πλησιάσουμε τόν Κύριο καί νά ζήσουμε κοντά Του.

Ὅμως τί φοβερό πράγμα, ὁ ἄνθρωπος νά ζεῖ μακριά ἀπό τό φῶς τοῦ Χριστοῦ! Τυλιγμένος στά πηχτά σκοτάδια τῆς πλάνης καί τῆς ἁμαρτίας! Τί χρειάζεται λοιπόν γιά να ὁδηγηθοῦμε μακρυά ἀπό την ζοφερή αύτή κατάσταση; Πρῶτον, νά πιστέψουμε ἀκλόνητα στό Φῶς, δηλαδή στόν Χριστό, ἄν θέλουμε  νά γίνουμε Παιδιά τοῦ Θεοῦ. Καί δεύτερον, νά ἀκολουθήσουμε τό Φῶς, δηλαδή νά φωτίζει ὁ Κύριος τά βήματά μας καί ὁ λόγος καί ἡ ἀλήθειά Του νά καταυγάζει τή ζωή μας. Αὐτό ἀκριβῶς μᾶς ὑποδεικνύει καί ὁ ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος: «ὡς τέκνα φωτὸς περιπατεῖτε».

Ἀγαπητοί μου,

Ζοῦμε σέ μία ἐποχή στήν ὁποῖα γίνεται λόγος μόνο γιά τόν ὑλικό καί λιγότερο γιά τόν πνευματικό Ἄρτο. Ὁ ἄνθρωπος τῆς σύγχρονης ἐποχῆς εἶναι ἕνα καταναλωτικό ὄν πού ἀπολαμβάνει ἀκόρεστα ὑλικά ἀγαθά, θεάματα, ἀκούσματα καί νομίζει ὅτι ἔτσι θά ἰκανοποιήσει τήν πνευματική του πείνα. Ἀσφαλῶς δέν εἴμαστε ἐναντίον κάθε τί πού βελτιώνει τήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά δέν μποροῦμε νά ἀποδεχθοῦμε καί μία ζωή ἡ ὁποία στηρίζεται μόνον στά ὑλικά ἀγαθά, γιατί σέ μία τέτοια περίπτωση ὁ ἄνθρωπος πάντοτε παραμένει ἀνικανοποίητος. Διότι ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου ἀναζητᾶ ἄλλη τροφή καί διψᾶ γιά ἄλλο νερό. Ὁ Χριστός ἄλλωστε εἶπε: «μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται».

Ἄς ἐπιστρέψουμε, λοιπόν, καί πάλι στόν Χριστό. Καί ὅλοι μας, καί μάλιστα πρῶτοι ἐμεῖς οἱ Κληρικοί, θά πρέπει νά ποῦμε πρός τόν Θεό τό: «Ἡμάρτομεν, ἠνομήσαμεν, ἠδικήσαμεν ἐνώπιόν σου, οὐδέ συνετηρήσαμεν, οὐδέ ἐποιήσαμεν καθώς ἐνετείλω ἡμῖν». Ἄς διαφυλάξουμε ὄλοι, κληρικοί καί λαϊκοί, ἀμόλυντη τήν σφραγίδα τῆς δωρεᾶς τοῦ Παναγίου Πνεύματος πού λάβαμε μέσα στά ἁγιασμένα νερά τῆς κολυμβῆθρας κατά τήν βάπτισή μας. Ζῶντας μέσα στήν Ἐκκλησία καί βιώνοντας τήν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἄς φτάσουμε ἀπό τό σκότος στό φῶς, προκειμένου ἀπό ἐδῶ νά δοῦμε τό ἀνώτερο Φῶς τοῦ Χριστοῦ καί ἐν συνεχείᾳ πιό φωτεινά καί δυνατά νά ὁδεύσουμε στήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Αὐτό τό φῶς τοῦ Χριστοῦ ἄς εἶναι, ἀδελφοί μου, συνοδοιπόρος καί στήν πορεία μας αὐτό τόν χρόνο, πού ἄρχισε πρίν ἀπό λίγες ἡμέρες.

Διάπυρος πρός τόν ἐν Ἰορδάνῃ ὑπό Ἰωάννου βαπτισθῆναι καταδεξάμενον 

διά τήν ἡμῶν σωτηρίαν Ἰησοῦν Χριστόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΚΑΙ  ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ  ΣΑΣ  ΠΑΤΕΡΑΣ

† Ὁ Λευκάδος καί Ἰθάκης Θ ε ό φ ι λ ο ς