<>

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΥΠ’ΑΡΙΘΜ. 65

Categories: ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ

 «Ἐπί τῇ εἰσόδῳ ἡμῶν εἰς τήν  ἁγίαν καί μεγάλην ἑβδομάδα»

Πρός

Τόν ἱερόν κλῆρον καί τόν φιλόχριστον λαόν

τῆς καθ’ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

 

Ἀγαπητοί μου Πατέρες καί ἐν Χριστῷ Ἀδελφοί,

Μέ τήν Χάρη τοῦ Παναγάθου Θεοῦ μας περάσαμε τό «στάδιο τῶν ἀρετῶν», τήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Διανύσαμε ἕνα ταξίδι σαράντα ἡμερῶν καί ἤδη φθάσαμε στά Προπύλαια τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Ἑβδομάδος. Ἡ σημερινή Κυριακή, ἡ λεγόμενη Κυριακή τῶν Βαῒων, δέν εἶναι μιά ἁπλή Κυριακή, πού ἀνακυκλώνεται μαζί μέ ὅλες τίς ἄλλες Κυριακές τοῦ ἔτους. Εἶναι τό πέρασμα ἤ ἡ Πύλη μεταξύ τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καί τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος. Ἡ Ἐκκλησία μας σήμερα διακόπτει τήν Νηστεία καί πανηγυρικά ἑορτάζει τήν μεγάλη καί χαρμόσυνη ἡμέρα τῆς θριαμβευτικῆς εἰσόδου τοῦ Χριστοῦ στήν Ἁγία Πόλη καί ἀκουμπάει στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων τήν βεβαιότητα τῆς νίκης καί τόν θρίαμβο τῆς Ἀναστάσεως.

Ὁ Μεγάλος Θεός τῆς Ἀγάπης, τῆς Εὐσπλαχνίας καί τῆς Συμπόνιας λίγο ὕστερα ἀπό τήν Ἀνάσταση τοῦ Λαζάρου στήν Βηθανία περνάει θριαμβευτής στήν Ἁγία Πόλη. Ἔρχεται γιά νά ἐκπληρώσει τήν μεγάλη του ἀποστολή. Γνώριζε ὁ Χριστός πολύ καλά πώς τώρα ἀρχίζει τήν μαρτυρική Του πορεία. Καί περνάει στήν Ἁγία Πόλη Ἱερουσαλήμ. Ὁ Προφήτης Ζαχαρίας εἶχε προφητεύσει: «Μή φοβοῦ θύγατερ Σιών. Ἰδού ὁ Βασιλεύς σου ἔρχεται καθήμενος ἐπί πῶλον ὄνου». (Ζαχ. θ’,9). Εἶχε πληροφορηθεῖ ὁ κόσμος τῶν προσκυνητῶν, πού μαζεύτηκαν στά Ἱεροσόλυμα γιά τίς γιορτές τοῦ Πάσχα, τό θαῦμα τῆς Ἀνάστασης τοῦ Λαζάρου. Καί ἔξαλλο ἀπό ἐνθουσιασμό ἔτρεξε νά προϋπαντήσει τόν Ἰησοῦ μέ βάγια στά χέρια, σύμβολα τῆς νίκης, φωνάζοντας: «Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, ὁ βασιλεύς τοῦ Ἰσραήλ».

Ἀνάμεσα ὅμως στούς ταπεινούς καί τούς ἐνθουσιώδεις τοῦ κόσμου ὑπάρχουν οἱ σκληροί καί ἀταπείνωτοι. Οἱ ἄνθρωποι τοῦ μίσους καί τῆς κακίας. Ἐκείνοι τῶν ὁποίων οἱ καρδιές εἶναι γονατισμένες καί ραγισμένες ἀπό τό βάρος τῆς ἁμαρτίας καί δέν μποροῦν, δέν ἀντέχουν νά ὑποδεχθοῦν μέ ταπεινή ἀλήθεια καί ἀληθινή ἀγάπη τόν Θεῖο Εὐεργέτη Χριστό. Ἔτσι ξεσηκώνουν τόν λαό γιά νά φωνάξει σέ λίγο τό ἀπάνθρωπο καί εὐτελές: «ἄρον, ἄρον, σταύρωσον αὐτόν». Ὅμως ὁ Κύριος ἐπιμένει μέ τήν ζωηφόρο δύναμη τῆς ἀγάπης Του καί γι’αὐτό «ἀνεβαίνει» στήν πόλη τοῦ μαρτυρίου Του. Γιά τό Πάθος Του, γιά τό Σταυρό καί τήν Ἀνάστασή Του «ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς καί σωτηρίας».

Ἡ Κυριακή τῶν Βαῒων στέκεται στά πρόθυρα τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος. Εἶναι ἕνας σταθμός, ὕστερα ἀπό τήν κουραστική πνευματική ὁδοιπορία τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, χαρᾶς γιά τόν θρίαμβο τοῦ Χριστοῦ καί λύπης γιά τό ἑρχόμενο Πάθος Του, ἀπό τό ὁποῖο ὅμως θά πηγάσει ἡ Σωτηρία.

Ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα κλείνει μέσα της ὁλόκληρο τό ἀπολυτρωτικό ἔργο τοῦ Θεανθρώπου. Ὅλη ἡ τριετής δημόσια προσφορά Του, στόν ἄνθρωπο καί τ’ ἀνθρώπινα, ἀποτυπώνεται καί ἐπισφραγίζεται μέσα στήν Μεγάλη Ἑβδομάδα. Ὁ Χριστός διδάσκει σάν Προφήτης καί Διδάσκαλος. Ὁ Χριστός Ἐσταυρωμένος σάν Ἀρχιερέας. Ὁ Χριστός Ἀναστημένος, νικητής τοῦ θανάτου καί Μέγας Χορηγός τῆς ζωῆς, σάν Βασιλέας.

Ναί, ἀδελφοί μου! Ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα ἀποτελεῖ τό θαῦμα τοῦ Χριστιανισμοῦ καί τήν δόξα τῆς Ὀρθοδοξίας. Εἶναι αὐτή πού μᾶς κρατάει συντροφιά μέ τόν πόνο της, μέ τά δάκρυά της, μέ τήν λύπη της, ἀλλά καί μέ τήν χαρά, τήν ἐλπίδα καί τήν εὐφροσύνη τῆς Ἀναστάσεως. Εἶναι ἡ ἀπεικόνιση καί ἡ καθαρή ἀποτύπωση τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν. Αὐτό ἀκριβῶς εἶναι ἡ φιλοσοφία τῆς ζωῆς, πού ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, τήν δίνει μέ τόν πιό ὡραῖο, γνήσιο, ἀληθινό καί ἐπιβλητικό τρόπο τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα. Καί εἶναι ἀλήθεια ἀκόμη, ὅτι αὐτή τήν φιλοσοφία καί τήν ὑψηλή θεολογία τοῦ Σταυροῦ καί τῆς Ἀνάστασης, αὐτῆς τῆς γόνιμης χαρμολύπης τῆς ζωῆς, δέν μπορεῖ κανείς νά κατανοήσει ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἔξω ἀπό τήν Λειτουργική καί Μυστηριακή της ζωή. Μέσα στήν Ἐκκλησία ὅλα αὐτά ἀποκτοῦν δυνατό νόημα, τό σωτήριο περιεχόμενο. Γίνονται ἀποκάλυψη Θεοῦ, ἀλήθεια, βίωμα, πίστη σταθερή, Σταυρός καί Ἀνάσταση.

Ζοῦμε σέ μιά κρίσιμα δύσκολη ἐποχή, ὅπου ἰσοπεδώνονται τά πάντα καί παρασύρεται, διασύρεται, εὐτελίζεται ὁ ἄνθρωπος. Ἀπαξιώνεται ἡ ζωή του. Ἡ ἁμαρτία, σάν δηλητηριώδης ἔχιδνα, ἀπειλεῖ τήν ἰσορροπία τοῦ ἀνθρώπου καί τήν ἑνότητα τοῦ σώματος τῆς κοινωνίας. Ἡ ἀγάπη χάνεται πίσω ἀπό τούς πυκνούς ἀτμούς τῶν προσωπικῶν συμφερόντων. Ἡ συμπόνοια νοθεύτηκε ἀπό τόν ἀτομισμό καί τόν ἐτσιθελισμό. Ἡ φθορά καί ὁ θάνατος σήκωσαν κεφάλι καί ροκανίζουν τά ἠθικά καί πνευματικά νεῦρα τοῦ ἀνθρώπου∙ προσβάλλουν ἐπικίνδυνα τήν ζωή. Ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα μᾶς προσφέρει τό μήνυμα τῆς ἀντίστασης στήν ὑποτίμηση, τήν φθορά καί τήν ἁμαρτία. Μᾶς ἀποθέττει στίς ἔντρομες καρδιές μας τό μέγιστο Μήνυμα τῆς νίκης καί τοῦ Θριάμβου τοῦ Σταυροῦ καί τῆς Ἀναστάσεως. Δέν ἐνίκησαν αὐτοί πού σταύρωσαν τόν Ἰησοῦ. Νικητής εἶναι ὁ Ἐσταυρωμένος καί Ἀναστημένος Χριστός. Ἀπό τό αἱμάτινο ὕψος τοῦ Σταυροῦ Του καί σήμερα διασαλπίζει τό μήνυμα: «Ἐγώ εἰμί ἡ ἀνάστασις καί ἡ ζωή, ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κἄν ἀποθάνη ζήσεται» (Ἰω. ια’, 25).

Ἄς ὑποδεχθοῦμε τόν Κύριο μέ τά βάγια τῆς πίστεως, τῆς ἀγάπης καί τῆς μετάνοιας. Ἄς ἀναπαύσουμε τήν ψυχή μας καί ἄς τήν ἐλευθερώσουμε ἀπό τά τόσα πηγηρά πού τήν βασανίζουν πλησιάζοντες τήν Ἁγία Τράπεζα καί μετάλαμβάνοντες τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων.

Μέ αὐτά τά συναισθήματα, τούς προβληματισμούς καί τίς ἐλπίδες ἄς συνοδεύσουμε τόν Κύριο πρός τό Ἑκούσιο Πάθος Του. Ἄς γιορτάσουμε μαζί μέ τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καί τήν δική μας ἐξανάσταση, τήν ἐλπίδα τῆς συμμετοχής μας στή Βασιλεία τῶν Ούρανῶν. Ἀμήν!

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΟΥ!

Μετά διαπύρων πατρικῶν εύχῶν καί ἀγάπης

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ

  

 

Ὁ Λευκάδος καί Ἰθάκης Θεόφιλος