<>

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 76

Categories: ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ

«ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΗ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΩ ΤΟΥ 1821»

(25Η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821 – 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ 2013)

Πρός

Τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα

τῆς καθ΄ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἐνταῦθα

                                                   «Ἤγγειλεν Υἱόν Ἄγγελος τῇ Παρθένῳ, Πατρός μεγίστης Ἄγγελον βουλῆς μέγαν».

Ἀγαπητοί μου πατέρες καί ἀδελφοί,

παιδιά μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπημένα,

Διπλῆ ἑορτή σήμερα ἑορτάζουμε οἱ Πανέλληνες. Ἑορτή τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Γένους. Ἑορτάζουμε τήν διπλή, ἀλλά εὐφρόσυνη καί χαριτόβρυτη, ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καί τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Ἑλλάδος. Ἔτσι οἱ μάρτυρες καί ἀγωνιστές πρόγονοί μας καθώρισαν, ζῶντες τό θαυμαστό μεγαλεῖο τῆς ἐλευθερίας τῶν ψυχῶν καί, ἀπό τά «φθοροποιά βάρη πολύχρονης δουλείας», τοῦ τόπου, ὅπως εὐστοχα παρατηρεῖ ὁ μεγάλος Διδάσκαλος τοῦ Γένους Ἠλίας Μηνιάτης.

Γνωρίζουμε ὅτι τούτη ἡ γνώση ἀποτελεῖ πολύτιμο ἀπόσταγμα τῆς δακρύβρεχτης ἱστορίας μας, πώς ἀπό τόν πρῶτο χρόνο τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821 ἄρχισαν νά γιορτάζουν οἱ Ἕλληνες, ἑνωμένα καί μαζί, τίς δύο αὐτές ἑορτές. Αὐτό ἀποδεικνύει τήν εὐλάβεια τοῦ Γένους τῶν Ἑλλήνων στήν ἱστορική καί πονεμένη «μάνα καί τροφό του», τήν Ἐκκλησία. Αὐτό ἐπιβεβαιώνει τίς ἀκριβείς καί ἀλάνθαστες μαρτυρίες, πώς ἡ Ἑκκλησία ἐκεῖνα τά σκληρά χρόνια τῆς δουλείας, «ὅπου τά ‘σκιαζε ἡ φοβέρα κάι τά πλάκωνε ἡ σκλαβιά», κατά τήν ἀκριβή σημείωση τοῦ ἐθνικοῦ μας ποιητή Διονύσιου Σολωμοῦ, ἐγαλούχησε, παρηγόρησε, στήριξε κάι διέσωσε τό Γένος μας. Ἐνῶ ταυτόχρονα ἀποδεικνύεται ἔτσι ἡ κοινή πορεία τῶν δύο αὐτῶν ἰσχυρῶν μεγεθῶν, τοῦ Ἔθνους καί τῆς Ἐκκλησίας του, ἑνωμένα καί σταθερά πρός τήν δημιουργική ἀπελευθέρωση καί τήν ὀλοκλήρωση τοῦ Κράτους.

Σήμερα, πού διερχόμαστε ἰσχυρές καί πολύμορφες σεισμικές κρίσεις, εἶναι ἀνάγκη νά ψηλαφήσουμε τόν μαρτυρικό καί διαμαρτυρικό ἀνασασμό τῆς ἱστορίας μας. Νά ἀφουγκραστοῦμε τήν διδαχή τῶν πρωτομαρτύρων τοῦ Γένους, ἀλλά καί ὅλων ἐκείνων τῶν ἠρωϊκῶν μορφῶν πού ἀπό νωρίς γαλουχημένοι μέσα στό ἱερό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας γνώριζαν νά ἀντέχουν καί νά ζοῦν πέρα ἀπό τούς σταυρούς τῆς καθημερινότητας, μέ τό γλυκύ καί θαυμαστό ὄραμα τῆς Ἀνάστασης. Νά αἰσθάνονται μέσα τους τήν ἱερή καί μυστηριακή μείξη τῆς ἀγωνίας τοῦ Ἐλληνισμοῦ, πού σκλαβωμένος ἀνέβαινε τόν Γολγοθᾶ τοῦ καί τῆς Ὀρθοδοξίας, πού διαρκῶς λιτάνευε τήν εὐλογημένη ἀνάγκη τῆς ἐνότητας, πού θά ἔφερνε τήν λύτρωση καί τήν σωτηρία. Ἐνῶ τήν ἴδια στιγμή ὁ ἀγωνιζόμενος Ἕλληνας μέσα στήν Ἐκκλησία ἀντιλαμβανόταν νά διασώζονται ἡ γλώσσα καί ἡ παράδοσής του∙ ἡ ἐλευθερία καί ἡ δικαιοσύνη.

Ἔτσι εἶναι. Σ΄ αὐτή τήν διπλή γιορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τό Γένος μας φανερώνεται μέσα στο κόσμο, σάν πολυσήμαντη ἰδέα καί μαρτυρικό βίωμα∙ σάν Σταυρός καί Ἀνάσταση∙ σάν ἐλευθερία καί δικαιοσύνη. Μπροστά μας ἀπλώνεται τό ἱερό δάσος τῶν Σταυρῶν ἐκείνων, πού ἔπεσαν στίς ὑψηλές κορυφογραμμές τῶν ἀγώνων πιστεύοντες στόν Σταυρωμένο καί Ἀναστωμένο Χριστό. Ἔβλεπαν, σάν «σημεῖο» ἐλπίδος καί «στοιχεῖο» ζωῆς τά ἐκατομμύρια τῶν Μαρτύρων τῆς Ἐκκλησίας, πού, κατά τόν ἱστορικό Νίκο Σβορῶνο, «εἶναι καί πρωτομάρτυρες τῆς ἐθνικῆς ἀντίστασης», ἐκείνα τά μαρτυρικά χρόνια πού ἀποτελοῦν τό ἱερό λίπασμα γιά τήν αὐξηση καί τήν συνέχεια τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ τόπου μας.

Τό Γένος μας, ἱερός καί ἀτίμητος δάσκαλος ἐλευθερίας, σήμερα διασαλπίζει καί προσφέρει ἀνανεωμένο καί δυνατό τό πάντοτε ἐπίκαιρο αἴτημα τῆς ἐλευθερίας τοῦ κόσμου. Τῆς ἐλευθερίας, πού εἶναι ἱερός γόνος ἑνότητος καί λιγμός ἐλπίδος γιά τήν πορεία μας μέσα στα δύσκολα τῆς ζωῆς. Εὐαγγελισμός σημαίνει Ἐλευθερία, ὠρίσμασμα τοῦ ἀνθρώπου, συνέχεια τῆς ζωῆς, ἀνάσταση τῶν ἐλπίδων μας. Καί ὁ Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου ἀποκαλύπτει ὀλοκάθαρα τό χαρμόσυνο ἄγγελμα τοῦ Οὐρανοῦ, διαχρονικῆς ἀντοχῆς, τό ὁποῖο μέσα ἀπό τήν ὀλόδροση βρυσομάνα, πού λέγεται Ἰησοῦς Χριστός, ἐκταμιεύεται καί προσφέρεται γιά νά ὑπάρχει ἀληθινά καί νά ζεῖ ἐλεύθερα ὁ κόσμος.

Μέσα σ΄ αὐτό τό ὑπέροχο Μήνυμα τῆς διπλῆς Γιορτῆς τοῦ Γένους μας, καλούμαστε ὅλοι μας, οἱ νεοέλληνες, νά ἀναβαπτισθοῦμε. Συσπειρωμένοι μέσα στήν πλατύφυλλη καί θερμουργό ἀγκαλιά τῆς Ἐκκλησίας μας νά ἑνωθοῦμε, διασώζοντες τίς πνευματικές καί ἠθικές μας δυνάμεις ὥστε νά διαφυλαχθοῦμε ἀπό τούς μεγάλους κινδύνους πού μᾶς ἀπειλοῦν. Κυρίως οἱ ἐσωτερικοί κίνδυνοι,  ὅπως ὁ διχασμός, ὁ ἀποπροσανατολισμός ἀπό τίς ἀξίες, ἡ διαίρεση, ἡ ἠθική καί πνευματική ἀστοχία, ἡ ἀμφισβήτηση καί ἡ πλαστογράφιση τῆς ἱστορίας, ἡ ἄρνηση τῆς ὑπακοῆς στήν ἀλήθεια καί ἐλευθερία τοῦ Χριστοῦ, ἡ αἰχμαλωσία σέ ἀνθρώπινες ἰδέες καί θεωρίες.

Ἀδελφοί καί Πατέρες. Πνευματικά μου παιδιά.

Οἱ καιροί μας εἶναι δύσκολοι. Ἡ εἰκόνα τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἡ εἰκόνα τῆς πατρίδος μας, εἶναι θλιβερή. Ἄμεση εἶναι ἡ ἀνάγκη νά συνέλθουμε ὅλοι καί νά διορθώσουμε τήν πορεία μας. Ἀναβαπτισμένοι στά χαριτόβρυτα ὕδατα τῆς Ἐκκλησίας μας νά πιστέψουμε πώς ἡ μεγάλη μας ἀνάγκη σήμερα εἶναι ἡ ἑνότητα ὅλων μας τῶν δυνάμεων τοῦ Γένους. Ἠ Ἐκκλησίας μας, μάρτυρας καί διδάσκαλος τῆς ἑνότητος, πού ἀποτελεῖ τόν μυρωμένο καρπό τῆς ἐλευθερίας γιά τήν ὁποία θυσιάστηκαν οἱ Πρόγονοί μας, συνεχίζει τήν μαρτυρική της προσφορά καί διακονία. Δίχως Χριστό ὁ ἄνθρωπος παραλογίζεται καί ἡ πατρίδα κινδυνεύει. Γι΄ αὐτό ὅμως θυσιάστηκαν στούς μαρτυρικούς τοῦ Γένους ἀγῶνες τόσοι ἀδελφοί μας; Γι΄ αὐτό ἡ Πανάχραντη κόρη τῆς Ναζαρέτ δέχθηκε τό μέγιστο μήνυμα τῶν αἰώνων;

Μέ τίς ἀπλές, ἀλλά βαθύτατα πατρικές, αὐτές σκέψεις εὔχομαι σέ ὅλους Σας, ταπεινά καί μέ ἀγάπη, εὐλογημένη ἐπιστροφή στίς ἱστορικές μας ρίζες. Ἡ παράδοση τοῦ Γένους, πού εὐωδιάζει «λιβάνι καί θυμάρι», νά λειτουργήσει στίς καρδιές μας, σάν ἱερή πηγή ἑνότητος καί γαλήνης. Ἡ ἐλευθερία τῶν καρδιῶν, πού εἶναι δύναμη ἀναστάσιμης ἀντοχῆς, νά φωτίζει τήν πορεία μας, ὥστε νά βγοῦμε πέρα ἀπό τίς δυσκολίες τοῦ παρόντος, ἐφοδιασμένοι μέ τήν ἐλπίδα καί τήν δημιουργική χαρά τοῦ Σταυρωμένου καί Ἀναστημένου Χριστοῦ μας.

 ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ! ΖΗΤΩ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ.

 Μετά πατρικῶν ἑορτίων εὐχῶν καί ἀγάπης Χριστοῦ

 Ο Π Ο Ι Μ Ε Ν Α Ρ Χ Η Σ   Σ Α Σ

  

 

 

† Ὁ Λευκάδος καί Ἰθάκης Θεόφιλος