<>

H Εξόδιος Ακολουθία του αιδεσιμ. πρεσβυτέρου π. Αντωνίου Σακκάτου.

Categories: Τελευταία νέα

Σε κλίμα βαθειάς συγκίνησης εψάλλη χθές το πρωϊ, 11 Οκτωβρίου και ώρα 11:00 στον Ιερό Ενοριακό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Γαρδελακίου Βαθέως Ιθάκης, η Εξόδιος Ακολουθία του αιδεσιμ. πρεσβυτέρου π. Αντωνίου Σακκάτου. Της ακολουθίας προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Θεόφιλος πλαισιωμένος από κληρικούς της Ιεράς μας Μητροπόλεως αλλά και της γειτονικής Ι. Μητροπόλεως Κεφαλληνίας. Στον λόγο του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας τόνισε μεταξύ άλλων τα χαρίσματα και την απλότητα που διέκριναν τον π. Αντώνιο κατά την οκταετή του Ιερατική διακονία. Εν συνεχεία μίλησαν ο παν. Αρχιμανδρίτης π. Σεβαστιανός Μόσχος, Ηγούμενος της Ι. Μονής Καθαρών Ιθάκης, ο αιδεσ. πρεσβύτερος π. Χαράλαμπος Κουτσουβέλης, Αρχιερατικός Επίτροπος Ιθάκης, καθώς και ο αξιότιμος κ. Σωτήριος Κουβαράς, δάσκαλος και τέως πρόεδρος της Κοινότητος Σταυρού, όπου και διακόνησε ο π. Αντώνιος. Μετά το πέρας της Εξοδίου Ακολουθίας η πομπή κατευθύνθηκε παραπλεύρως του Κοιμητηριακού Ναού όπου κλήρος και λαός εναπέθεσε το σκήνωμα του π. Αντωνίου.

    Ο π. Αντώνιος Σακκάτος γεννήθηκε, μεγάλωσε και σπούδασε στην Ιθάκη. Σε νεαρή ακόμη ηλικία ακολούθησε τον δύσκολο δρόμο της θάλασσας κάνοντας για αρκετά χρόνια υπερατλαντικά ταξίδια, έχοντας όμως παράλληλα τον πόθο της Ιερωσύνης, διακονώντας το Ιερό Ψαλτήριο όταν βρισκόταν στο νησί. Παντρεύτηκε την άξια σύζυγό του και μελλοντική πρεσβυτέρα Ευγενία με την οποία απέκτησε δύο τέκνα, τον Παναγιώτη και το Διονύση. Με πολλούς καθημερινούς κόπους μεγάλωσαν, σπούδασαν και πάντρεψαν τα παιδιά τους τα οποία αξιώθηκε να καμαρώσει αποκατεστημένα πριν φύγει από τη ζωή. Διακόνησε την Ενορία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Σταυρού Ιθάκης, καθώς και τα δύο γειτονικά χωριά Εξωγή και Λεύκη. Πάντα με το χαμόγελο στα χείλη και την καλή διάθεση κατάφερε να τον αγαπήσουν όλοι και να αποκτήσει με τους ενορίτες του μια άριστη σχέση και συνεργασία, κάνοντας έργα αγάπης εντός και εκτός των ορίων της Ενορίας του. Ευλαβούνταν δέ πολύ τον Όσιο Ιωακείμ, τα λείψανα του οποίου βρίσκονται στον Κοιμητηριακό Ναό της Ενορίας του, τελώντας συχνά Θείες Λειτουργίες, Παρακλήσεις και Ι. Αγρυπνίες. Ο Θεός να αναπαύει την ψυχή του.

Ο επικήδειος λόγος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας, Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεοφίλου.

Σεβαστοί πατέρες,

          Αγαπητοί μου αδελφοί,

Θλιβερό καθήκον μας συγκέντρωσε στον ιερόν αυτόν Ναόν. Να προπέμψουμε στην τελευταία του επίγεια κατοικία τον αγαπητόν και σεβαστόν π. Αντώνιον Σακκάτον, ο οποίος από χθες άφησε πρόωρα την ματαιότητα αυτού του κόσμου, πορευόμενος με τις ευχές και τις προσευχές μας στη Βασιλεία Του Θεού. Και αφού ευχηθούμε στο Θεό να αναπαύσει την ψυχή του «ἐν σκηναῖς δικαίων», να συλλυπηθούμε τους οικείους του στον μεγάλο τους πόνο.

          Ο π. Αντώνιος, όπως ειπώθηκε, γεννήθηκε και έζησε στην Ιθάκη. Νυμφέφθηκε την ακούραστη πρεσβυτέρα του Ευγενία και απέκτησαν δύο παιδιά. Εργάστηκε για πολλά χρόνια για τον επιούσιο άρτο και με τον τίμιο ιδρώτα του ανέθρεψε την οικογένειά του. Πάντοτε εκδήλωνε τον πόθο του για την ιερωσύνη. Η επιθυμία του εκπληρώθηκε το 2005, όταν έλαβε μέσα στο έτος αυτό και τους δύο βαθμούς της ιερωσύνης. Αν και οι προλαλήσαντες ανέλυσαν με κάθε λεπτομέρεια την προσωπικότητα του π. Αντωνίου, εγώ θα μείνω στην καλοσύνη του, στο μειλίχιο του χαρακτήρα του, στην υπευθυνότητα των ιερατικών του καθηκόντων, στο χαμόγελο του προσώπου του, που ακτινοβολούσε την καθαρότητα της ζωής του και το άδολο της ψυχής του, χαρακτηριστικά τα οποία διεπίστωσα  όλα αυτά τα χρόνια της ποιμαντικής μου διακονίας στην Ιερά Μητρόπολη Λευκάδος και Ιθάκης.

          Υπηρέτησε τις ενορίες του με ιερατική ευθύνη και αυταπάρνηση πολλή. Ήρθε και η αρρώστια….. Νωρίς τον επρόλαβε ο θάνατος….. Και πρέπει να σταθούμε, αγαπητοί μου αδελφοί, σε αυτό το μεγάλο μυστήριο. Το μυστήριο του θανάτου !!!!

Ο θάνατος, αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα της ζωής μας. Υπάρχουν άνθρωποι που με απελπισία και φρίκη τον συλλογίζονται. Υπάρχουν και άλλοι που ούτε καν μπορούν να τον σκεφτούν. Κι όμως κανείς δεν μπόρεσε να τον αποφύγει, «βασιλεύς ἤ στρατιώτης, ἤ πλούσιος ἤ πένης, ἤ δίκαιος ἤ ἁμαρτωλός», όπως ψάλαμε στην νεκρώσιμη ακολουθία. Κανείς δεν τον απέφυγε, όλοι θα περάσουμε από αυτό το στάδιο.

Το ερώτημα είναι πως θα σταθούμε μπροστά του!

          Το ιερό Ευαγγέλιο, που ακούσαμε πριν από λίγο, χύνει άπλετο αλλά συγχρόνως παρήγορο φως στο μυστήριο του θανάτου. «Μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τήν ζωήν». Ο θάνατος για τον κάθε χριστιανό, πόσο μάλλον για τον ιερέα, τον λειτουργό του Υψίστου, δεν είναι τέλος, αλλά αρχή. Ο θάνατος, λέει το ιερό Ευαγγέλιο δεν είναι τέρμα, αλλά ξεκίνημα. Δεν είναι ανυπαρξία αλλά εισαγωγή στην πραγματικότητα της ζωής, στην αληθινή Ζωή που είναι ο Σωτήρας Χριστός. Αρκεί βέβαια εμείς οι χριστιανοί να ρυθμίζουμε τη ζωή μας, σύμφωνα με όσα λέει ο λόγος του Θεού, ώστε να έχουμε καλή απολογία στο φοβερό βήμα του Κυρίου και Θεού μας

Αυτή την πραγματικότητα, πατέρες και αγαπητοί αδελφοί, μεταφέρει ο ιερέας στο ποίμνιό του, με τη ζωή του, τη λειτουργική του παρουσία, τον διδακτικό του λόγο και τη θυσιαστική του αγάπη. Τίποτε δεν τελειώνει με αυτή τη ζωή. Όλα τα αληθινά ξεκινούν από ‘κει και πέρα. Εδώ είναι η προετοιμασία, εκεί η Ζωή! Εδώ είναι το στάδιο και ο αγώνας, εκεί η επιβράβευση!

          Αυτό ευχόμαστε και προσευχόμαστε κι εμείς στον Πανάγαθο Θεό και για τον σεβαστό και αγαπητό μας π. Αντώνιο, αφού η δοκιμασία του αυτή έγινε το στάδιο του αγώνος του, για να λάβει την επιβράβευση και το στεφάνι από τον Δικαιοκρίτη Χριστό.

 Ο Θεός ας αναπαύει την ψυχή του μετά των δικαίων και ας τον συγκαταριθμήσει μετά των Αγίων του Επουρανίου Θυσιαστηρίου. Στους δε δικούς του, στην οικογένειά του, στην πρεσβυτέρα του, στα παιδιά του, στους συγγενείς του, στους ενορίτες του και στους αδελφούς του συλλειτουργούς να χαρίζει την εξ ύψους παρηγορία.

Ας είναι αιωνία  η μνήμη του !

Αμήν!!!