<>

Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΘΕΝΟΜΑΡΤΥΣ ΚΥΡΙΑΚΗ

Αγία Κυριακή

Απέναντι από το κοσμοπολίτικο σήμερα Νυδρί, στη βόρεια απόληξη της χερσονήσου του Γενίου-Βλυχού, είναι χτισμένο ένα μικρό κατάλευκο εκκλησάκι. «Το εκκλησάκι του βράχου», για όσους δε γνωρίζουν ότι είναι αφιερωμένο στην Αγία Μεγαλομάρτυρα Κυριακή.

Η παράδοση αναφέρει πως οι ναυτικοί που περνούσαν από το σημείο αυτό τις νύχτες, έβλεπαν ένα φως στη σπηλιά που σχηματιζόταν ανάμεσα στους βράχους της ακτής. Στο βράχο με τη σπηλιά δεν μπορούσαν να πλησιάσουν με ευκολία, γιατί εκεί ξεσπούσε το αγριεμένο κύμα της θάλασσας. Λίγο ψηλότερα από τα βράχια που χτυπούσε το κύμα βρισκόταν μία ευρύχωρη σπηλιά. Εκεί ένας από τους ιδιοκτήτες των γειτονικών κτημάτων -Κακονάς στο επώνυμο, από το γειτονικό Βλυχό- βρήκε μία εικόνα της αγίας Κυριακής. Την πήρε και την τοποθέτησε σε άλλο, πιο ομαλό, μέρος του κτήματός του, σχεδίάζοντυας να χτίσει μικρό προσκυνητάρι. Στάθηκε όμως αδύνατο αυτό, γιατί έβρισκε ξανά την εικόνα στην σπηλιά του βράχου.

Αγνωστο το πώς βρέθηκε στο μέρος εκείνο το εικόνισμα της Αγίας. Το γεγονός είναι, πάντως, πως πλήθη πιστών -ή και περίεργων- προστρέχουν μέχρις εκεί, στις 7 Ιουλίου κάθε χρόνου, για να τιμήσουν την Μεγαλομάρτυρα και θαυματουργό Αγία Κυριακή.

Η Αγία Κυριακή γεννήθηκε στα τέλη του 3ου μ.Χ. αι.

Ο Δωρόθεος και η Ευσεβία, οι γονείς της, καθώς ήταν άτεκνοι για χρόνια παρακαλούσαν τον Θεό να τους χαρίσει παιδί. Πραγματικά, ο Θεός ευδόκησε και το χριστιανικό αυτό ζευγάρι απέκτησε μια κόρη. Γεννήθηκε την αφιερωμένη στον Κύριο ημέρα, την Κυριακή, και γι’ αυτό την ονόμασαν Κυριακή.

Κατά το διωγμό του Διοκλητιανού, οι γονείς της συνελήφθησαν και, μετά από ανάκριση, βασανίστηκαν και αποκεφαλίστηκαν με εντολή του δούκα Ιούστου.

Η νεαρή Κυριακή παραπέμφθηκε στον Καίσαρα Μαξιμιανό κι από εκεί στον άρχοντα της Βιθυνίας Ιλαριανό. Ο Ιλαριανός, γλυκομίλητος και προσπαθώντας με υποσχέσεις να τη δελεάσει, της υπενθύμισε ότι η ομορφιά της αξίζει απολαύσεις και όχι βασανιστήρια.

Εκείνη όμως αποκρίθηκε: «Ούτε στη νεότητα μου, ούτε στην ομορφιά μου δίνω την παραμικρή προσοχή. Και τα λαμπρότερα από τα επίγεια πράγματα είναι προσωρινά, όπως τα άνθη και κούφια, όπως οι σκιές. Σήμερα, έπαρχε, είμαι όμορφη, αύριομια άσχημη γριά. Να κάνω, λοιπόν, κέντρο της ζωής μου την ομορφιά μου; Νόμισες, λοιπόν, ότι θα κάνω την τερατώδη ανοησία να χάσω την αιώνια λαμπρότητα για να μείνω λίγο περισσότερο στη γη; Γι’ αυτό σ’ το ξαναλέω, έπαρχε: είμαι και θα είμαι στη ζωή και στο θάνατο».

Εξοργισμένος ο Ιλαριανός τη βασάνισε σκληρά και διέταξε να την αποκεφαλίσουν. Αλλά πριν πέσει η σπάθη, παρέδωσε προσευχόμενη το πνεύμα της στον Κύριο.

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ
Ἦχος Δ᾿ . Ταχύ προκατάλαβε.
Κυρίων τόν Κύριον καί Βασιλέα Χριστόν,
ἐξ ὅλης ἠγάπησας Κυριακή τῆς ψυχῆς,
καί χαίρουσα ἤθλησας·
ὅθεν Παρθενομάρτυς παρʹ αὐτοῦ δοξασθεῖσα,
βρύεις τοῖς σέ τιμῶσιν, ἰαμάτων τήν χάριν,
τοῖς πᾶσιν αἰτουμένη, πταισμάτων συγχώρησιν.

(Ερμηνεία:

Με όλη την ψυχή σου αγάπησες τον Κύριο των Κυρίων καί Βασιλιά, τον Χριστό, καί με χαρά αθλήθηκες. Γι’ αυτό, Παρθενομάρτυρα, αφού δοξάστηκες απ’ Αυτόν, χαρίζεις τη θεραπεία σε όσους σε τιμούν, ζητώντας την συγχώρηση των αμαρτιών για χάρη όλων (μας)).

to Top